یک تـکه سلام
اگر سکوت این گستره ی بی ستاره مجالی دهد میخواهم بگویم: سـلام!
درباره وبلاگ
من از آخر اسفند می آیم، یک روز مانده به بهار...
سبدی دارم پر از خالی و پنجره ای که رو به خانه ی هیچکس باز نمی شود...
نـگـرانـم، نگرانِ اتفاقی که هرگز هیچ جا نیفتاده است...
من با عبور واژه از ذهن ناآشنای یک رهگذره بی اعتنا، می شکنـم...
با خیالِ حرفی که شاید هیچ گاه به زبان نیاید ترک برمی دارم...
از اضطرابِ چیدنِ شقایقی که شاید هیچ وقت چیده نشود می میرم.
و تــو!!..هر وقت به آرزوهایت رسیدی دعایم کن. این حرف اول، آخر و همیشه ی من است.
سبدی دارم پر از خالی و پنجره ای که رو به خانه ی هیچکس باز نمی شود...
نـگـرانـم، نگرانِ اتفاقی که هرگز هیچ جا نیفتاده است...
من با عبور واژه از ذهن ناآشنای یک رهگذره بی اعتنا، می شکنـم...
با خیالِ حرفی که شاید هیچ گاه به زبان نیاید ترک برمی دارم...
از اضطرابِ چیدنِ شقایقی که شاید هیچ وقت چیده نشود می میرم.
و تــو!!..هر وقت به آرزوهایت رسیدی دعایم کن. این حرف اول، آخر و همیشه ی من است.
منوی اصلی
آرشیو سلام ها
سلام ها از
تکه سلامی هم به رفقا بده
آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
تعداد بازديدها:
طراح قالب
قول میدهم!
به نقطه ای نا معلوم که خیره میشوی، تمام ستاره های آسمان بر سرم شهاب میشوند .
بیا لحظه ای به طعم شیر مادرانمان بیندیشیم، به سر براهی سایه های همسایه
به کوچ کبوتر ، به فشفشه های خاموش، به ونگ ونگ نخست و بنگ بنگ آخرین...
هر دوسوی چوب زندگی خیس گریه است .
فرقی میان زادن نوزاد و پاره کردن پیله و رسیدن سیبها نیست .
کسی صدای پروانه ها را نمیشنود وقتی با سوزن ته گرد به صلیبشان میکشند .
کسی گریه درخت را به وقت چیدن سیبهایش نمیبیند .
ولی یک روز ، یک روز ِخدا...
چشمها بیدار و گوشها شنوا میشوند. هیچ دستی برای شکار پروانه ها تور نمیبافد.
سیبهای رسیده از درخت می افتند. و تو دیگر به آن نقطه تار نامعلوم خیره نمیشوی!
... الهه ... چهارشنبه 17 خرداد1385 ... سلامی از : یغما