تبليغاتX
یک تـکه سلام
 آبادان.تلفنِ عمومی.مرداد 1357

اَلو!

 

سِلام!

 

چطوری؟

 

ما رُ  سِیل نمی کنی خوشی؟

 

شرمنده که نتونِستُم تماسِت  بِگیرُم!

 

سه روز داریم تا شهریورُ  بوآم گوشی رُ قُرُق کرده !

 

میگه : ئی دو تا امتحانُ  اگه بیفتی ، دیگه خلاص!

 

نمی دونُم چرا اسمِ جبرُ تاریخ که میاد ، 

 

جِگَرُم آشوب می شه!

 

اصلَن دِلُم با مکتب نیس!

 

دِلُم با توئه ، سبزه خاتون!

 

غروبی می بِرُمِت سینما!

 

تو که هلاکِ بازیِ بهروزی!

 

پس ! قِرارمون شیش رُب کَم ، دمِ سینما رِکس !

 

قربونت!

 

خداحافظ !

 

... الهه ... چهارشنبه 29 شهریور1385 ... سلامی از : یغما
 اینجا افغانستان است ؟...

یه تفنگ تو دسِشه ، اما از عدالت و آزادی حرف می زنه !

 

هیشکیَم اَزَش نمی پرسه :

 

ما دُمِ خروسُ  باور کنیم ، یا قسم خوردنِ روباهُ ؟

 

یکی نیس بِهِش بگه :

 

آخه آدمِ ناحسابی ! اگه یه قطره از خونِ پینوکیو تو رَگای تو

 

بود که تا حالا دماغِت پوزِ دیوارِ چینُ زده بود !

 

پَس یه دَم اون دَهَنِتو ببندُ به جاش

 

چشمای باباغوریتُ واکُن تا ببینی

 

اَبرای سیا هنوزم خون گریه می کنن...

 

... الهه ... جمعه 24 شهریور1385 ... سلامی از : یغما